Pauline Verhaert

Geboren in Lier in 1949, overleden in Gent in 2021.

Het levensverloop van Verhaerts' oeuvre is een weerspiegeling van de verschillende fasen van haar gevarieerde en turbulente leven: soms uitbundig en expressief, soms intiem en ingegetogen, zonder enige conventie. Ze beweegt zich van rechthoekig naar grillig, van speelse rondheid naar thema-thema. Geworteld in de jaren 60, verkent ze op een intrigerende manier de toekomst. 

Qua inhoud ontstond haar werk altijd vanuit een gevoel, een droom of een ervaring. Haar sculpturen zijn algemene archetypen met een verwijzing naar suggestieve thema's. Het thema 'de vrouw', met haar rondingen en erotische expressie, stond vaak centraal. De kunstenares heeft geen schijnbare, afgebakende stijl, maar haar eigen handschrift is altijd herkenbaar in haar creaties. Elke sculptuur blijkt zichzelf slechts spaarzaam, waardoor ze iets blootlegt en weergeeft. Hoewel haar functionele taal figuratief in de strikte zin van het woord is, vibreren haar sculpturen en blijft het mysterie behouden.

Pauline Verhaert dacht aan beeldhouwkunst aan de Academie van Kortrijk. Ze zat in de klas met de beroemde beeldhouwer Kobe. Later gekwalificeerd ze zich verder aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Anderlecht. Haar docent, Roland Monteyne, kleuren haar bronsgieten, en Guy Leclercq onderwees haar de schilderkunst.

Het oeuvre van Pauline Verhaert bestaat uit kleisculpturen, bronzen beelden, pastels en schilderijen. Van haar bronzen sculpturen bestaan ​​​​geen duplicaten. Ze heeft geëxposeerd in Gent, Brussel, Parijs, Avignon, Montreux, Monte-Carlo, Evian-les-Bain en Genève.